هوش معنوی (قسمت سوم)

هوش معنوی (قسمت سوم)

در دو قسمت قبل گفتیم ، مطالعات مربوط به معنویت نشان داده که این موضوع عمیقا با مفهوم هوش گره خورده و بررسى وتحقیق در این حوزه از مفاهیم ، چالش برانگیز محسوب مى شود. در ایات قران ومتون اسلامى مفاهیمى همچون “عقل قدسى” ،”عقل نورى”،”عقل رحمانى”، “حکمت”،”کیاست”،”نهیه”… را میتوان مترادف با هوش معنوى دانست.
هوش معنوى مارا قادر مى سازد همه چیز را همانطور که هست ببینیم به نظر “رابرت ایمونز” پنج توانایى معرف این هوش است .
قابلیت تعالى فیزیکى ومادى ، افراد با هوش معنوى ، ظرفیت تعالى داشته وتمایل بالایى نسبت به هوشیارى دارند مصداق تقویت این بخش از هوش معنوى سیره و سبک زندگى پیامبران وامامان وپیشوایان دینى مى باشد چنان که یکى از اصلى ترین قسمت زندگى ایشان در کنار کار وتلاش و هدایت مردم زمان خود، بخش عبادى وعرفانى زندگیشان بوده انجا که با خداى خود خلوت مى کردند وبه عبادت وراز نیاز با معبود مى پرداختند ، همانجا بود که این بخش از توانایى خود یعنى هوش معنوى را تقویت مى نمودند.
موسى (ع) در کوه
یوسف(ع) در چاه وزندان
یونس (ع)در شکم ماهى
محمد(ص) در غار حرا
و…
چرا که اینان براى هدایت مردم علاوه بر نیروهاى قدسى باید تلاش مى کردند تا توانایى بشرى خود را به چند سروگردن بالاتر از مردم زمان خود ارتقا دهند . وبهترین روش براى تقویت این هوش تفکر و عبادت وخلوت کردن با خداوند متعال مى باشد .
توانایى ورود به سطح معنوى بالاتر از یک حقیقت غایى که ایجاد احساس یگانگى و وحدت مى کند.(روانشناسان ثابت کرده اند بین هوش معنوى و روانپریشى نسبت معکوس وجود دارد بدینگونه که هر چه معنویت یک فرد بیشتر باشد ارامش و…بیشتر است . البته ارامش به معناى بى دغدغه بودن نیست ، بلکه درد ودغدغه هوشمند و مدیریت شده ، هوش معنوى به فرد قدرت میدهد که هدفدار زندگى کند و امید را در خود تقویت نماید.
توانایى یافتن تقدس در فعالیتها ، رویدادها و روابط روزمره حضور الهى را در فعالیتهاى عادى تشخیص مى دهد .(انجا که لازم است دست خدا را مى بیند وحس مى کند.
توانایى بکار گیرى منابع براى حل مسائل زندگى، افرادى که ذاتا مذهبى هستند راحتتر مى توانند با استرس ها برخورد کنند وبیش از سایرین بر بحرانهاى روحى ومشکلات غلبه مى کنند .
توانایى انجام رفتارهاى فاضلانه وظرفیت پرهیزگارى بالا، افراد داراى هوش معنوى بالا داراى تقواى کافى ورفتارى سنجیده ومنطقى هستند.
مولفه هاى دیگرى براى هوش معنوى ذکر مى شود نظیر، عقل شهودى ، ادراک مستدل، اگاهى بر خواست ونیت، قدرت وعدالت متمرکز، عملکرد همراه با بصیرت، اگاهى وتوان ودور اندیشى ، حس ماوراءالطبیعى وتقدس، ارامش درونى وبیرونى دیدن وحدت در کثرت، پیوند وخدمت به خلق، خیر خواهى عملى ومعنوى، خرد مندى ، وقار وتعهد ، فضیلت وانسانیت، دلسوزى ، بخشش، زندگى با شوق وعشق وفداکارى، ایمان وایثار و راحت بودن در تنهایى بدون احساس تنهایى.
روانشناسان نیز صفات دیگرى براى افرادى که از این هوش برخوردارند نام مى برند که در قسمتهاى بعد به انها خواهیم پرداخت.
ادامه دارد…

نوشته های مرتبط
یک پاسخ بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.فیلد های مورد نیاز علامت گذاری شده اند *